Sklep

sklep powstanie iv 568x568 - Zakłamana historia powstania IV,

Zakłamana historia powstania IV

Powojenna Polska mogła być inna. Nie musiało dojść do niewyobrażalnej katastrofy, jaką było powstanie warszawskie. Niestety, dowódcy Armii Krajowej nie wyciągnęli wniosków z dokumentów, które przedstawiali im najbliżsi współpracownicy: szef wywiadu Komendy Głównej AK ppłk Marian Drobik, szef III Oddziału Komendy Głównej AK płk Jan Rzepecki czy wielu innych polityków i oficerów, którzy byli w okupowanej Polsce i w Londynie.

Prezentowane w książce materiały świadczą też o tym, jak rząd w Londynie i władze w kraju oszukiwały się nawzajem ze szkodą dla sprawy polskiej na arenie międzynarodowej, a przede wszystkim dla Polaków.

Niech więc dokumenty przemówią. Raporty i memoriały oficerów AK są wielkim oskarżeniem tych, którzy podjęli decyzję o wybuchu powstania.

44,00 

Na stanie

SKU: POWSTANIE 4 Kategorie: ,
  • Share post

Opis

Zakłamana historia powstania Tom IV – Raporty oficerów AK: to się skończy katastrofą

Powojenna Polska mogła być inna. Nie musiało dojść do niewyobrażalnej katastrofy, jaką było powstanie warszawskie. Niestety, dowódcy Armii Krajowej nie wyciągnęli wniosków z dokumentów, które przedstawiali im najbliżsi współpracownicy: szef wywiadu Komendy Głównej AK ppłk Marian Drobik, szef III Oddziału Komendy Głównej AK płk Jan Rzepecki czy wielu innych polityków i oficerów, którzy byli w okupowanej Polsce i w Londynie.

Prezentowane w książce materiały świadczą też o tym, jak rząd w Londynie i władze w kraju oszukiwały się nawzajem ze szkodą dla sprawy polskiej na arenie międzynarodowej, a przede wszystkim dla Polaków.

Niech więc dokumenty przemówią. Raporty i memoriały oficerów AK są wielkim oskarżeniem tych, którzy podjęli decyzję o wybuchu powstania.

Dodatkowe informacje

Waga 0.394 kg
ISBN 978‐83‐64407‐42‐0
Oprawa miękka
Liczba stron
328
Format 142×204 mm
Waga
394 g.
Data wydania Warszawa 2019
Autor pod redakcją Pawła Dybicza i Józefa Stępnia
Wydawca Fundacja ORATIO RECTA

Spis treści

 

Wstęp …………………………………………………………………………………………9

 

Część I

Klęska wrześniowa i do dalej

Nr 1 – Wymiana korespondencji gen. Sosnkowskiego

– gen. Sikorskim, 22 czerwca – 27 lipca 1941 …………………..13

Nr 2 – List min. Zaleskiego do premiera Sikorskiego,

7 sierpnia 1941 ………………………………………………………………..21

Nr 3 – List do przewodniczącego jednego z partyjnych ugrupowań,

2 czerwca 1942 ………………………………………………………………..27

Nr 4 – Reperkusje dla Polski zatrzymania ofensywy Wehrmachtu

pod Stalingradem, 28 stycznia – 26 marca 1943 ………………29

Nr 5 – List Grota Roweckiego do Naczelnego Wodza,

24 czerwca 1943 ………………………………………………………………46

Nr 6 – Meldunek Komendanta Głównego AK do Londynu

w sprawie „dywersji sowieckiej”, latem 1943 ……………………49

Nr 7 – Referat Bora Komorowskiego nt. sytuacji na frontach

i położeniu Polski, jesienią 1943 ……………………………………..51

 

Część II

Memoriał Drobika, czyli przestroga przed katastrofą

Józef Stępień – Dzieje Polski po 1944 r. mogły być inne ……………..81

Marian Drobik – „Bieżąca polityka polska a rzeczywistość” ……….95

 

Część III

Przed godziną „W”, czyli coraz bliżej katastrofy

Nr 1 – Jan Rzepecki – Gibraltar i ulica Spiska …………………………139

Nr 2 – Bór Komorowski o koniecznych reformach społecznych,

grudzień 1943 ……………………………………………………………..171

Nr 3 – Odezwa Bora Komorowskiego w sprawie „polskiej racji

stanu”, styczeń 1944 ……………………………………………………..174

Nr 4 – List Bora Komorowskiego do Naczelnego Wodza

o sytuacji na ziemiach polskich, 7 stycznia 1944 ………….176

Nr 5 – Ocena położenia, 14 stycznia 1944 ………………………………179

Nr 6 – Projekt depeszy Bora Komorowskiego w sprawie

postulatów reform społecznych, 22 stycznia 1944 ………..183

Nr 7 – Projekt rządu zmiany instrukcji dla kraju

z 27 października 1943 ………………………………………………..186

Nr 8 – Odezwa RJN przeciw PPR,

3 lutego 1944 ……………………………………………………………….189

Nr 9 – Korespondencja Szefa sztabu NW z gen. Wiatrem

i płk. Cepą …………………………………………………………………..191

Nr 10 – Notatki po rozmówcie D. Mortonem, 10 lutego 1944 …..198

Nr 11 – Informacja NW na temat rozmowy premiera

z Churchillem i pytań do Kraju w sprawie stosunku

do Sowietów, 23 lutego – 6 marca 1944 ………………………..206

Nr 12 – Depesze Sztabu NW i AK nt. informowania

Brytyjczyków, 2–14 marca 1944 …………………………………..210

Nr 13 – Pismo NW do premiera z informacją

od gen. Bronisława Regulskiego …………………………………..212

Nr 14 – Rozkaz szefa Sztabu NW w sprawie stosunku

do Armii Czerwonej …………………………………………………..214

Nr 15 – List NW do Bora Komorowskiego w sprawie

warunków rozpoczęcia „Burzy” ………………………………….217

Nr 16 – Rozkaz Bora Komorowskiego „w zakresie

stosunku do Sowietów”, 12 lipca 1944 ………………………….219

Nr 17 – Jan Rzepecki – Przed „Burzą” ……………………………………..223

Nr 18 – List Zygmunta Hempela do Komendanta Głownego AK

  1. sytuacji politycznej i wojskowej w lipcu 1944 ………….237

Nr 19 – Upoważnienie Delegata Rządu do wydania decyzji

o powstaniu, po 20 lipca 1944 ……………………………………..251

 

Część IV

W dniach klęski

Nr 1 – Depesze na linii Warszawa – Londyn nt. zrzutów

i rozmów premiera Mikołajczyka w Moskwie,

12–16 sierpnia 1944 ………………………………………………………255

Nr 2 – List Cedre do Stanisława Kauzika, 24 sierpnia 1944 ………257

Nr 3 – Upoważnienie rządu do ograniczenia Burzy,

25 sierpnia 1944 …………………………………………………………….262

Nr 4 – List Ministra dla Spraw Kraju do Dyrektora Departamentu

Informacji i Prasy w sprawie przygotowań do objęcia

jawnej władzy, 25 sierpnia 1944 …………………………………….266

Nr 5 – Działania Departamentu Informacji wobec

„propagandy sowieckiej”, sierpień 1944 …………………………267

Nr 6 – Notatka dla Dyrektora DIP, 10 września 1944 ………………268

Nr 7 – Wskazówki Naczelnego Wodza(?) dla Dowódców AK

do prowadzenia rozmów z Armią Czerwoną,

13 września 1944 …………………………………………………………..274

Nr 8 – Informacja o przejściu delegata na Lwów Adama Ostrowskiego

i kilkunastu wojskowych na stronę PKWN,

30 września 1944 …………………………………………………………..281

 

Część V

Sprawa gen. Sosnkowskiego

Nr 1 – List do Naczelnego Wodza w sprawie postępowania

polskich oficerów, 10 sierpnia 1944 ……………………………….287

Nr 2 – Sylwetka Generała Kazimierza Sosnkowskiego ……………..288

Nr 3 – Rozkaz Naczelnego Wodza Do Armii Krajowej

w rocznicę napaści Niemiec na Polskę …………………………..293

Nr 4 – Notatka J. Zarańskiego(?) z rozmów z brytyjskimi

urzędnikami, 12 września 1944 …………………………………….297

Nr 5 – List gen. Sosnkowskiego do premiera Mikołajczyka

w sprawie ingerencji w jego notatkę, 21 września 1944 ….299

Nr 6 – Rozkaz gen. Sosnkowskiego w sprawie komunikatu PAT,

27 września …………………………………………………………………..301

Nr 7 – Słudzy „Orła Białego” po dymisji gen. Sosnkowskiego,

październik 1944 …………………………………………………………..303

 

Część VI

Klęska powstania… i co dalej

Nr 1 – List do Dyrektora Departamentu Informacji i Prasy AK

w sprawie podawania przyczyn upadku powstania ………..309

Nr 2 – Wytyczne Leopolda Okulickiego „Niedźwiadka” w sprawie

działań zimą 1944/1945, 26 października 1944 ………………311

 

Więcej niż Suplement, czyli: Zniszczyć Kraków

Rozkaz Bora Komorowskiego do opanowania Krakowa,

23 sierpnia 1944 ……………………………………………………………………….319

 

Wykaz skrótów …………………………………………………………………………321

Indeks nazwisk …………………………………………………………………………325

Wstęp

 

Paweł Dybicz

 

Jeżeli jedno zdjęcie mówi więcej niż tysiąc słów, to ile mówi oryginalny dokument? O wiele, wiele więcej. Można to docenić po lekturze archiwaliów zamieszczonych w kolejnym, czwartym już tomie Zakłamanej historii powstania. Przeważają w nim raporty wysokiego szczebla oficerów Armii Krajowej, stojących na czele ważnych pionów Komendy Głównej, jak chociażby szefa wywiadu KG ppłk. Mariana Drobika czy szefa VI Oddziału – Biura Informacji i Propagandy płk. Jana Rzepeckiego. Raporty oficerów AK uzupełniają analizy działaczy różnych opcji politycznych.

Autorzy tych raportów i analiz niezwykle trafnie odczytali znaki czasu – konsekwencje zbliżania się Armii Czerwonej do granic Rzeczypospolitej

oraz to, jak w tych okolicznościach zachowają się nasi alianci. A także coraz większe poparcie społeczeństwa dla daleko idących refom społecznych i gospodarczych, w tym reformy rolnej i nacjonalizacji przemysłu. Przewidzieli, co będzie się działo, gdy rząd Mikołajczyka nie porozumie się z Moskwą, i kto obejmie władzę w powojennej Polsce. Będąc przekonanymi, że polski Londyn nie jest zdolny do wznowienia stosunków dyplomatycznych i współdziałania z ZSRR, już w 1943 r. postulowali, by władze Państwa Podziemnego i dowódcy Armii Krajowej nawiązali bezpośredni kontakt z przywódcami Związku Radzieckiego, a także idącym ze Wschodu Wojskiem Polskim, określanym wtedy jako armia Berlinga.

Drugim wątkiem przedstawionym w tym tomie jest opis wzajemnego oszukiwania cywilów i wojskowych, co można wyczytać choćby w korespondencji gen. Stefana „Grota” Roweckiego z gen. Kazimierzem Sosnkowskim oraz Brytyjczyków przez rząd w Londynie i władze (cywilne i wojskowe) Państwa Podziemnego, O czym Brytyjczycy z pewnością wiedzieli.

Lektura publikowanych dokumentów pokazuje wyraźnie, że gdyby gen. Tadeusz Bór-Komorowski – komendant główny AK i Jan Stanisław Jankowski – delegat Rządu na Kraj wyciągnęli odpowiednie wnioski z raportów i memoriałów przedstawianych im przez bliskich współpracowników, to powojenna Polska, a może i Europa, byłyby inne i nie doszłoby do katastrofy powstania. Zawarte w czwartym tomie dokumenty oskarżają tych, którzy skazali Warszawę i blisko 200 tysięcy jej mieszkańców oraz powstańców na unicestwienie.

A zamieszczona w Suplemencie dyrektywa Bora-Komorowskiego (z 23 sierpnia 1944 roku!), by rozpocząć powstanie w Krakowie, jest wystarczającym materiałem do sporządzenia aktu oskarżenia.

 

*

 

Publikowane dokumenty, pochodzące z polskich archiwów oraz

z Instytutu Polskiego i Muzeum Sikorskiego w Londynie, ułożone są

chronologicznie.

Archiwalia drukujemy w oryginalnym kształcie z zachowaniem

dawnej pisowni. Pozwala to poznać język, jakim posługiwała się

ówczesna elita. W dokumentach poprawiono tylko ewidentne błędy

ortograficzne.

 

 

 

Fragment z memoriału ppłk. Mariana Drobika

 

Niewielki fragment z niezwykle obszernego memoriału ppłk. Drobika z grudnia 1943(!), zatytułowanego „Bieżąca polityka polska a rzeczywistość”, w którym przewidział nie tylko to, co się będzie działo po wkroczeniu Armii Czerwonej na ziemie II Rzeczpospolitej.

 

„Lipcowa ofensywa niemiecka załamuje się już po paru dniach trwania. Potężna kontrofensywa sowiecka [chodzi o bitwę na Łuku Kurskim] ujawnia olbrzymią potęgę tego państwa. Wszelkie rachuby na sowieckie załamanie się, muszą być przekreślone. Staje się jasne, że Rosja nie tylko weźmie udział w finiszu, ale – ponad wszelką wątpliwość – dojdzie do mety w nienajgorszej formie. Można liczyć jedynie jeszcze na to, że sprzymierzeni wymuszą na Sowietach zatrzymanie się na takiej czy innej linii granicznej z nami. (…)

O ile do tego czasu rząd nasz nie potrafi zawrzeć z Rosją kompromisu tak, by został uznany przez rząd sowiecki, jako prawowita władza naszego kraju, musimy się liczyć z tym, że obok okupacji wojskowej, czeka nas okupacja polityczna w postaci “demokratycznego” rządu, opartego o bagnety sowieckie.

(…) Ideą Marszałka [Piłsudskiego] była bezwzględna walka z rosyjskim imperializmem. Ale czy rzuciłby do niej wykrwawiony i osłabły naród dziś, kiedy nie ma żadnych szans zwycięstwa? Czy nie szukałby inaczej kompromisu, który by nam umożliwił skrzepnięcie i nabranie siły?

(…) Elementarna (…) logika nakazywała polskiej polityce począwszy od lipca [1943] parcie do wznowienia stosunków dyplomatycznych z Rosją za każdą możliwą do zapłacenia cenę.

Żądaną przez Rosję ceną była zgoda na rewizję granic i wyrzeczenie się białorusko-ukraińskich Piemontów. Nie ulega już dziś wątpliwości, że cenę tę tak czy owak zapłacimy. (…) Z fikcji “nienaruszalności” narodziła się najszkodliwsza, jaką można wymyślić, teza, że odłożenie załatwienia sprawy granic na okres powojenny jest dla nas korzystne.

Jakież będą praktyczne konsekwencje przyjęcia tej tezy, zwłaszcza wobec zbliżającej się do naszych granic okupacji sowieckiej?

My będziemy się starali odbudować administrację na całym swoim terytorium sprzed września 1939 r. Bolszewicy utworzą ją co najmniej po linię [graniczną z Rzeszą z] 1940 r., do której roszczą sobie pretensje. Wewnątrz kraju rozgorzeje walka wewnętrzna między stronnikami Delegatury i PPR-u. Zaczną się wzajemne wyrzynania, rozstrzeliwania, samosądy, których my nie potrafimy przeciąć mieczem. Potrafi zaś to zrobić w kraju PPR, a na kresach administracja sowiecka, mając pełne poparcie rosyjskich bagnetów. Poleje się darmo nowe morze polskiej krwi.

Rząd będzie nadal przebywał na emigracji, z której zapewne już nigdy nie powróci. Olbrzymia większość rozsianych po świecie Polaków, zasili kadry szoferów, kelnerów itp. zajmując miejsca wymierającej już emigracji rosyjskiej. Nasze wojsko na obczyźnie stanie się wojskiem najemnym, zdobywając dla Anglosasów różne San Dominga.

Oto najprawdopodobniejsza – jak mi się wydaje – wizja skutków naszej niechęci do męskiego spojrzenia prawdzie w oczy i odkładania w nieokreśloną przyszłość problemów dla naszego bytu najistotniejszych”.

10% RABATU
Bądź zawsze dobrze poinformowany o nowych produktach oraz specjalnych promocjach tylko dla odbiorców Newslettera.

Zapisz się na nasz newsletter i odbierz powitalny prezent: -10% rabatu na pierwsze zamówienie książkowe.
Kod zniżkowy ważny będzie przez 7 dni.
Otrzymasz go tylko wtedy, gdy zapiszesz się przez ten formularz!
    ZAPISZ SIĘ
    Wyrażam zgodę na wykorzystywanie przez Fundację Oratio Recta powyższych danych do wysyłki newsletterów zawierających informacje o nowych numerach czasopisma, książkach wydanych przez fundację oraz o innych prowadzonych przez nas działaniach.